میخواستم خیلی بی سر و صدا بگم:

وبلاگ استاد ملک یکساله شد... نمیدونم خوشحالم یا... فقط میدونم نگرانم... امیدوارم توی این یکسال تونسته باشم حتی به یک نفر اسدالله ملک رو معرفی کرده باشم... نمیدونم چقدر موفق بودم...

حرف زیادی برای گفتن نیست... خودتون میدونید خیلی کم حرفم. گاهی که زیاد حرف میزنم پر حرف میشم! از همه تون ممنونم که پشت من و وبلاگم ایستادین... حتی اونایی که ...

یه تشکر ویژه هم از سروران خودم: علی آقای شریفی ... سعید خان  انصاری ... بهمن جان ... فرهاد خان رحیمی ... حمید گلم (نشان عشق) ... جناب سردرود ... امین خان عدنانی ... آقا میلاد (خورشید شبستان) ... آرش عزیزم... و تمام دوستانی که من بی ادبی کردم و نام اونا رو نیاوردم...

یک سال گذشت ... "چه زود دیر شد"...