توضیح : بنده دو شب پیش آپ کرده بودم اما این اتفاق ، اتفاق

ساده ای نبود که من براحتی بتوانم از آن بگذرم ... آنهایی که دوست

دارند میتوانند به پست پیشین بلاگ من هم مراجعه نمایند .

                  آقای ظریف ! لطفا اجرا نکنید !

امروز (23 آذر ماه 1385) به اتفاق دوست و همکار عزیزم

امین خان عدنانی و جمعی دیگر از دوستان - که اکثرا همکار ما

در کانون موسیقی دانشکده هنر دانشگاه مازندران هستند - با شور

و شوق وصف ناپذیری برای دیدن و شنیدن کنسرت استاد ظریف

و گروه استاد پایور (جناب سعید ثابت - استاد محمد اسماعیلی و 

جناب فریدون پور) به آمفی تئاتر دانشکده فنی بابل عزیمت کردیم ...

از موقعی که خبر اجرای این برنامه که به نفع بیماران سرطانی

شکل گرفته بود شنیده  بودیم ، برای دیدن آن لحظه شماری

می کردیم ...

بعد از مدت بسیار زیادی که توی سالن نشسته بودیم و طبق

معمول باید سخنرانی بسیاری از عزیزان (!) را تحمل میکردیم ،

ناگهان گوینده  سالن اعلام کرد که متاسفانه به علت کمبود وقت -

که علت آنرا محدودیت اجاره سالن اعلام کرده بود - برنامه گروه

پایور کمی محدود تر و با  زمانی کمتر اجرا میشود . ما کمی

ناراحت شدیم اما حتی 5 دقیقه دیدن اثری اینچنین فاخر به تمام

خستگی ما و ... می ارزید . اما ...

بعد از سخنرانی هنرمند گرامی خانم "مهتاب کرامتی" بازیگر

سرشناس سینما درباره حمایت از بیماران سرطانی و ماموریت

ایشان از طرف سازمان یونیسف ، ناگهان مجری اعلام کرد که

ایشالا برنامه بعدی را در همایش بعدی که سال آینده اجرا

خواهد شد خواهید دید ! برنامه بعدی همان اجرای گروه پایور بود !

تمام جمعیت بهت زده به هم نگاه میکردند و می پرسیدند :

چی شده ؟ این یعنی چی ؟! هنرمندان به این بزرگی را دعوت

میکنید ، آنها از تهران با آن همه کسالت و سرما و خستگی راه

می آیند اینجا اونوقت چی شده که نباید اجرا کنند ؟! آیا واقعا

"وقت" تمام شده ؟! این مسخره نیست ؟

کمی بعد متوجه شدیم که بـــــــــــــــــــــــــــــله به علت مسائلی

نامعلوم فلان کس فرموده اند که این برنامه نباید برگزار شود یا

باید از سرو ته اون بزنند !!! و این به مذاق استاد ظریف خوش

نیامده .

حالا مجری اعلام میکنه : "حالا که نمیتونیم به ساز این عزیزان

گوش بدهیم لااقل تشریف بیارند بالای سن یک حرف مختصری با

شمــــــــــا عزیزان داشته باشند ! "

استاد ظریف با گروه پایور خیلی عصبانی روی سن آمدند ...

(هر چند خیلی خوب وانمود می کردند که اتفاقی نیافتاده !) 

مردم تا جایی که رمق داشتند گروه اساتید را تشویق میکردند ...

انقدر تشویق کردند که استاد ظریف کمی از اخمشون به لبخندی

کمرنگ تبدیل شد ...

وقتی مجری از ایشان خواستند که بیایند و برای مردم حرف بزنند ،

فقط با یک اشاره به سعید ثابت فهماندند که : من نمیتونم ، تو برو

حرف بزن !...

استاد سعید ثابت هم آمدن و با بغضی که کمتر از ایشان دیده بودیم

گفتند : "ما تا حالا برای شما به اینجا آمده بودیم ، بعد از این هم

برای شما خواهیم آمد ..." مردم هم که عصبانیتشان کاملا از

چهره هاشان مشهود بود کم نگذاشتند و تا جایی که میشد به

افتخار گروه اساتید دست زدند ... ما هم به نشانه ی اعتراض سالن

را ترک کردیم و بهتر دانستیم بیشتر از این ناراحتی استاد ظریف و

همراهانشان را نبینیم ...

تا کی باید شاهد همچین بی حرمتی هایی به اساتید

                موسیقی ایران باشیم ؟